Ο εορτασμός της Αγίας Παρασκευής.

Με τη δέουσα κατάνυξη εορτάστηκε και φέτος η μνήμη της οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, όπως την αποκαλεί η εκκλησία μας. Με μεγάλη συμμετοχή πιστών, όπως κάθε χρόνο, τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός, προεξάρχοντος του Αρχιμ. Αιμιλιανού Καζαντζίδη ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο, την παραμονή της εορτής της Αγίας. Με το πέρας των θρησκευτικών εκδηλώσεων, επακολούθησε λαϊκό γλέντι στην πλατεία, συνοδεία λαϊκής ορχήστρας, στην κατάμεστη πλατεία. Ανήμερα της γιορτής τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία.    

Κυριακή στο χωριό... 24-07-2011.

Την τιμητική της είχε η περιοχή μας αυτές τις μέρες, αφού η γνωστή εκπομπή της ΕΤ-3 "Κυριακή στο χωριό" πραγματοποίησε γυρίσματα σε διάφορες τοποθεσίες. Την Κυριακή δε, το "στρατηγείο" του τηλεοπτικού συνεργείου στήθηκε στον πολυχώρο της "Πλατανιάς". Κάτω απ' τη σκιά των πλατανιών, με τους ήχους της παραδοσιακής μουσικής απ' την ορχήστρα και με την παρουσία του κοινού, "γυρίστηκαν" κάποιες ώρες τηλεοπτικού υλικού, που μετά το απαραίτητο "μοντάζ", θα προβληθούν στην  ΕΤ-3 από Σεπτέμβριο, δεδομένου ότι λόγω θέρους η εκπομπή σταματάει την κανονική της ροή...

Κυριακή στο χωριό...

Αύριο Κυριακή 24-07-2011 και από 11:00 - 13:00, η εκπομπή "Κυριακή στο χωριό", θα πραγματοποιήσει γυρίσματα στο υπαίθριο θέατρο της Πλατανιάς στη Βελίκα... Σκοπός η προβολή των παραλίων, στο ευρύ κοινό...

Κουκούλι. Ο άσπρος χρυσός... (Μέρος Β').

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας παρακολουθήσαμε την "εισαγωγή" της σηροτροφίας στην Αγιά, τη διάδοσή της σ΄όλη την επαρχία Αγιάς, καθώς και το σημαντικό ρόλο που έπαιξε το μετάξι (και το βαμβάκι) και η κατεργασία του στις μικρές οικοτεχνίες-βιοτεχνίες της περιοχής μας, και το εμπόριό του, κύρια εξαγωγικό, που έκανε τη σηροτροφία ένα σημαντικό πυλώνα οικονομικής ανάπτυξης.

Κουκούλι. Ο άσπρος χρυσός... (Μέρος Α').

Γενικά.

Όπως είδαμε σε προηγούμενη εισαγωγική ανάρτηση, οι Θανατιώτες ασχολήθηκαν με το κουκούλι για πολλές δεκαετίες. Το κουκούλι αποτέλεσε ένα σημαντικό πυλώνα, πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η οικονομική ζωή και η ανάπτυξη πολλών χωριών της επαρχίας Αγιάς.

Εικόνες που χάνονται (Μέρος Β')... Στα παράλια.

Στην (τέως) κοινότητα Μελιβοίας ανήκουν και οι, πολυσύχναστες στις μέρες μας, παραλίες της Βελίκας, της Παλιουριάς, της Κουτσουπιάς και του Κόκκινου Νερού, που κατακλύζονται κάθε καλοκαίρι από παραθεριστές. Άλλοι απ' αυτούς είναι επισκέπτες για μία μέρα, άλλοι για παραπάνω χρονικό διάστημα σε κάποιο από τα πολλά ενοικιαζόμενα, ενώ άλλοι έχουν επιλέξει να κτίσουν εδώ το εξοχικό τους και θεωρούν τα παράλια δεύτερη πατρίδα τους.    

Εικόνες που χάνονται (Μέρος Α')...

Οι εικόνες που ακολουθούν, παραπέμπουν σε άλλες εποχές... Εποχές που σιγά-σιγά χάνονται και μόνο σαν γλυκιά ανάμνηση θα μείνουν στη μνήμη όσων τις έζησαν... Κάποιοι πιο προνοητικοί τις απαθανάτισαν και δεν μπορούμε παρά να σας τις χαρίσουμε...

Οι μάχες της Μαρμάριανης. Προσθήκη στο Αθανατη (Μελιβοία) Εθνική Αντίσταση και Εμφύλιος...

Α. Η μάχη της σποράς.

Ο όρος αναφέρεται στην προσπάθεια που καταβλήθηκε την καλλιεργητική περίοδο 1943-44, ώστε να μη μείνει άσπαρτο ούτε εκατοστό καλλιεργήσιμης γης. Στη "μάχη της σποράς" συμμετείχαν πολλοί: το ΕΑΜ, η λαϊκή αυτοδιοίκηση, οι διοικήσεις των συνεταιρισμών, ο εφεδρικός ΕΛΑΣ και ο ενεργός ΕΛΑΣ. Ο πολύτιμος σπόρος: το σιτάρι για να εξασφαλισθεί το ψωμί του πολύπαθου ελληνικού λαού, που για δύο χειμώνες λιμοκτόνησε, αφού οι κατακτητές άρπαξαν σχεδόν το σύνολο της παραγωγής.